Adana ilinin iki Merkez ilçesinden biridir. Coğrafi konum olarak Torosların eteğine kurulan Çukurova Üniversitesi’nin güneyinde başlayan Yüreğir ilçesi yerleşim alanı, Doğuda Misis havzası, Batıda Seyhan Nehri ve güneyde Karataş Ovası ile çevrelenmiş bölgede oluşan yerleşim alanıdır. Tarihsel olarak geçiş alanları üzerinde bulunması sebebiyle Yüreğir ilçesi önemli bir kavşak noktası olarak düşünülmüştür.

Denizden yüksekliği 23 metre olan ilçenin yüzölçümü 1.538 km²'dir. İlçenin 79 köyü bulunmaktadır.

İlçenin nüfusu 2000 genel nüfus sayımına göre 453.799'dur. Bunun 322.776'sı ilçe merkezinde, 131.023'ü ise kasaba ve köylerde yaşamaktadır.

İlçesinin Kuzeyinde İmamoğlu, Kuzeybatısında Karaisalı, Batısında Seyhan, Doğusunda Ceyhan, Güneyinde Yumurtalık ve Karataş ilçeleri bulunmaktadır.

İlk ve ortaçağda önemli bir yerleşim merkezi olan Yüreğir ve yöresinde eski eser olarak köprü ve höyük, yer mozaikleri ve su kemerleri, hamam ve kervansaray bulunmaktadır. Bu eserler Hitit, Roma, Selçuk ve Osmanlı dönemlerine aittir.

Yüreğir ilçesi Cumhuriyet sonrası dönemde ülkenin en verimli tarım arazilerine yakın olması sebebiyle hinterlandı geniş bir yerleşim birimi olarak ekonomik hayata katkı sağlamıştır. Tarımsal çalışma ve tarıma bağlı sanayileşme hamleleri, ilçenin gelecekteki tarihini belirleyen kavşak noktaları olmuştur. Özellikle II. Dünya Savaşı sonunda Truman Doktrini çevresinde yapılan Marshall yardımları, ulusal sanayileşme hamlesinin başlamasında katalizör etki yarattığı gibi Adana ve Yüreğir’de de bu etki hissedilmiştir. Ulusal sanayi hamlesi vizyonuna uygun politikalar olarak Bossa, Aksantaş, Sümerbank, Yurttaş, Paktaş gibi devasa sanayi tesisleri Yüreğir ilçesinde üretim sürecini başlatarak ulusal ekonominin motor gücünü oluşturan enerji birimleri olmuştur.

Özellikle de verimli tarım arazisine yakın olması ve endüstri ürünlerinin arasında en önemli ürünlerden biri sayılan pamuk ürününün yetiştirilebilirliği, beraberinde tarım arazilerinde pamuk yetiştirme alanlarında yoğunlaşmayı yaratmıştır. Hammaddelerini yakın tarım arazilerinde yetiştirilen pamuk ürününden alan bu ticari işletmeler, tekstil alanında ciddi yatırımlar yaparak üretim güçlerini arttırmışlardır.